Egiten saiatu naizen Lizardiren obraren irakurketa sinkronikoak ikuskera berria eta aberasgarria dakarrelakoan nago: funtsean Lizardiren poetikak Pizkundearen garaian izan nahi zuen norabide estetikoa ere testuinguruari zuzenduriko "erantzuna" izan zela ezagutzera ematea.
Lizardiren bizi-urratsak eta zeregin poetikoa batera jarraitzeak poetaren irudi osoagoa erakusten du, ene ustez, eta "Biotz-Begietan" liburuaren egituratu zuen "kanon estetiko" edo eredu orekatuaren baitan ere bazirauen arima kezkatia sumarazten digu.

-----------