Gauero ateratzen da kalera eta lagunekin galdutako minutu eta orduetan ikasi du ez dakiela bizitza zer-nolakoa den bertan buru-belarri sartuzale ez denak. Eskarmentu handia du, begia beti erne; inguruan gertatzen den-dena jaso eta, bere buruaren labirintuan jira eta bueltaka ibili ondoren, guri eskaintzen digu. Ipuin hauetan ez du irakurleak aurkituko bizitzari buruzko teoria handinahi bezain arrotzik, gizon-emakumeen arteko harremanei emandako begirada ironiko eta lagunkoia baizik, gizon-emakumeenganako ternezia neurrigabea, azken finean. Liburuko testuek erakusten dute, beste ezerk baino hobeto, zaila dela zoriontsu izatea, baina merezi duela, kosta ahala kosta, horretan saiatzea.

Felipe Juaristi

-----------